Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Στεκόμαστε όρθιοι ανάμεσα στα ερείπια



Γράφει η Κριεκούκη Βασιλική
Και κάπου εκεί στα αναχώματα ακούστηκε μια κραυγή αγωνίας… 
~ Μην κοιμάστε μωρέεεεε!!!!
Σηκωθείτε δεν βλέπετε, δεν ακούτε τις ριπές; Δεν μυρίζετε το μπαρούτι!
Σηκωθείτε σας λέω….
Σηκωθείτε παλικάριααααααααααα!!!!!!!!!! 
~ Τι λες ρε Μήτσο; Πας καλά; Σώπα και έχει ειδήσεις! Θέλω να ενημερωθώ!!!
~ Κλείσε το κουτί και κοίτα Τάσοοοο!!!! Κοίτα!!! Μας παίρνουν τις πόλεις την μία μετά την άλλη!!! Σηκωθείτε σας λέω!!!!
~ Τι λες μωρέ Μήτσο; Που τα είδες όλα αυτά; Δε λες στη γυναίκα σου να σε πάει σε κανένα  γιατρό; Μου φαίνεται το’ χασες αδερφέ!!! Χαρά θεού είναι έξω! Κοίτα ρε Μήτσο, χαρά θεού!!! Με κάνεις και ανησυχώ!!!
~ Που την είδες τη χαρά θεού Τάσο!!! Σήκω σου λέω! Σήκω και δες μονάχος σου!!!
~ Κοιτάω Μήτσο, κοιτάω! Ο κόσμος πάει στις δουλειές του, τα παιδάκια στο σχολείο, ο κυρ Νίκος απέναντι πάει να πληρώσει λογαριασμούς… μέχρι και τα πουλάκια ακούγονται από το πάρκο απέναντι!


~ Τι είναι αυτά που λες; Με ανοιχτά τα μάτια κοιμάσαι; Δεν βλέπεις; Κοίτα σου λέω!!!! Κοίτα!!! Μυρίζει καμένη σάρκα!!! Κοίτα τα ερείπια!!! Κοίτα!!!  
~ Ποια ερείπια ρε αδερφέ; Που την μύρισες την καμένη σάρκα; Πως νιώθεις; Μήπως ζαλίζεσαι; Έλα να κάτσεις να σου φέρω λίγο νεράκι να πιεις. 
Τι να κάτσω; Πας καλά; Δεν βλέπεις μωρέ Τάσο; Δεν βλέπεις; Ερείπια παντού και εμείς στεκόμαστε όρθιοι ανάμεσά τους! Κοίτα πως είναι ο κόσμος! Κοίτα εκεί… θλίψη, πόνος, φόβος! Έρημα κορμιά… γεμάτα οργή, πείνα, αρρώστιες… Μυρίζει θάνατο παντού… Μας παίρνουν τις πόλεις!!! Γέμισε ο τόπος ερείπια!!!! Ερειπωμένα κορμιά και άδεια σπίτια!!! 
~  Μήτσο δεν είμαι καλά…
 Τι έγινε αδερφέ; Τι έπαθες Τάσο;
~ Μου μύρισε ο θάνατος αδερφέ!!! Μου μύρισε ο θάνατος μες στο σπίτι μου!!! Που είναι τα πουλάκια Μήτσο; Τι έγινε; Που πήγε η ειρήνη; Που πήγανε τα γέλια Μήτσο;! Σήκω Μήτσο έχουμε πόλεμο!!! Σήκω Μήτσο μας παίρνουν τις πόλεις!!!
Κριεκούκη Βασιλική

Δεν υπάρχουν σχόλια: