Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Για μία χούφτα πετροδολάρια

Της Αλεξάνδρας Τράγκα

Υπάρχουν δύο τρόποι να σκλαβώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με τη βία. Και ο άλλος με το χρέος. 

 Δύο χρόνια και οκτώ μήνες πέρασαν από την ημέρα που ο τέως πρωθυπουργός και νυν καθηγητής του Χάρβαρντ Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, αψηφώντας τη βούληση του ελληνικού λαού...
ανακοίνωσε από το ακριτικό Καστελόριζο την προσφυγή της χώρας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, που οδήγησε στην υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.
 Δύο χρόνια και οκτώ μήνες ύφεση, ανεργία, πόνος, κατάθλιψη και αυτοκτονίες. Το πείραμα πέτυχε, το πειραματόζωο ψυχορραγεί.
 Η ελληνική κοινωνία, μουδιασμένη, επιλεκτικά ανήμπορη να αντιδράσει, παρακολουθεί ψυχρά την εφαρμογή του νέου Δόγματος του σοκ στο ίδιο της το κορμί.
 Η Δημοκρατία απέθανε στην ίδια τη χώρα που τη γέννησε. Παρακάμπτοντας την ενοχλητική γι’ αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία, η τρικομματική συγκυβέρνηση της εσωτερικής τρόικα, επέλεξε με το άκρως βολικό γι’ αυτή ΦΕΚ 240, να ξεπουλήσει το κράτος που ορκίστηκε να υπηρετεί.
Στο κείμενο αναφέρεται ρητά, ότι δεν εξαιρείται τίποτα από την κατάσχεση σε περίπτωση που η χώρα δεν εκπληρώσει υποχρεώσεις, ούτε λόγω εθνικής κυριαρχίας, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο.  



«Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης» είναι η ακριβής διατύπωση, όπως δημοσιεύτηκε στο προαναφερόμενο ΦΕΚ.
 Από την εκχώρηση φυσικά δεν εξαιρείται ο υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας (υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο), ένας πραγματικός θησαυρός που αντί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους φυσικούς δικαιούχους του (τους Έλληνες πολίτες) παραδίδεται στα χέρια των πιστωτών.
 Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία ισχύος της Σύμβασης Cooper, ο αμερικανοτραφής τέως πρωθυπουργός φρόντισε να δέσει χειροπόδαρα τη χώρα, δεσμεύοντας για άλλη μία φορά τα στρατηγικά ορυκτά της χώρας τύποις και ουσία σε consortium εταιριών, που για άλλη μία φορά παραφυλούν όπως οι κόρακες την κατάλληλη στιγμή για να τα υφαρπάξουν.
 Γι’ αυτό άλλωστε «στήθηκε» και το σκηνικό των Ιμίων ώστε οι Τούρκοι να κάνουν λόγο για γκρίζες ζώνες, να ανακηρυχθούν τα εθνικά ύδατα διεθνή και να ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις για την εξαγωγή πετρελαίου.
Άκρως αποκαλυπτική είναι η μέθοδος που ακολουθείται από τον ιμπεριαλισμό των κονκισταδόρων. Ο Τζων Πέρκινς –μετανοημένος Οικονομικός δολοφόνος- αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ο πιο κοινός τρόπος (υποδούλωσης ενός έθνους), είναι να εντοπίσουμε πρώτα τη χώρα η οποία διαθέτει πόρους όπως πετρέλαιο. Μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή από την Παγκόσμια Τράπεζα ή έναν από τους αδελφούς οργανισμούς (π.χ Διεθνές Νομισματικό Ταμείο).
Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου, δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και έτσι εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές, πάμε πίσω και τους λέμε:
Μας οφείλετε πολλά χρήματα και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρίες».
Και την ώρα που η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων ΕΔΕΥ Α.Ε, παραμένει ανενεργή, το σκάφος «Nordic» της νορβηγικής εταιρίας PGS, που έχει αναλάβει τις σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας έχει ήδη «σκανάρει» τις περιοχές νοτίως της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου και της Κρήτης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Έθνος, οι επιστήμονες της PGS, από τότε που ξεκίνησαν το ταξίδι, κάθε εβδομάδα αποστέλλουν τα δεδομένα που συλλέγουν για επεξεργασία στο αρμόδιο τμήμα που διαθέτει η εταιρία στο Χιούστον του Τέξας, στη χώρα δηλαδή ενός εκ των πιστωτών!
Και επειδή θεωρείτο αδύνατον για την ισχυρότερη χώρα της ευρωζώνης-τη Γερμανία- να μη λάβει και αυτή ένα μερίδιο από την πίτα των εσόδων που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, η τρικομματική συγκυβέρνηση των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη, φρόντισε ήδη να ικανοποιήσει με μία ακόμα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου τις απαιτήσεις της.
Καταπατώντας για άλλη μία φορά το Σύνταγμα και τους νόμους, η εσωτερική τρόικα, καθόρισε ήδη τη λειτουργία του ειδικού λογαριασμού της Τράπεζας της Ελλάδος στον οποίο θα κατατεθούν τα χρήματα του δανείου, και από τον οποίο θα εξυπηρετούνται αποκλειστικά οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Στον ίδιο λογαριασμό θα κατατίθενται τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, τα οποία επίσης θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους!
Εκτός από τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις, σε αυτόν θα κατατίθεται ολόκληρο το πρωτογενές πλεόνασμα-στόχος σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο 2013-2016. Δηλαδή 1,5% του ΑΕΠ το 2014, 3% του ΑΕΠ το 2015 και 4,5% το 2016. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εάν το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπεράσει τους στόχους, θα κατατίθεται και το 30% της υπέρβασης σε αυτό το λογαριασμό.
Και το ερώτημα κατόπιν τούτων είναι: ποια η θέση των Ελλήνων πολιτών απέναντι στην καταλήστευση του πλούτου που δικαιωματικά του ανήκει; Τι μπορούν οι ίδιοι να κάνουν ώστε να μπει επιτέλους ένα τέλος εντός του καινούριου έτους σε αυτό τον εφιάλτη;
Η απάντηση είναι απλή: εν αρχή ην η αφύπνιση και η ενημέρωση. Η προσωπική συνειδητοποίηση ότι ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να αποτελέσει ένα έστω και μικρό μέρος της λύσης.
Εάν συνειδητοποιήσουμε το βιασμό που υφιστάμεθα, τότε η αντίδραση είναι αναπόφευκτη. Το οφείλουμε στον εαυτό μας αλλά προ πάντων στα ίδια μας τα τέκνα να παραδώσουμε τη χώρα όπως ακριβώς την παραλάβαμε. Αυτό άλλωστε προστάζει και η αρχή της αειφορίας.
Ας οργανωθούμε λοιπόν, πρώτα σε τοπικό και κατόπιν σε πανελλαδικό επίπεδο ώστε να αναγκάσουμε τους πιστωτές και κυρίως τους εσωτερικούς Εφιάλτες να υποχωρήσουν και να αποχωρήσουν.
Και επειδή γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς θα σκεφθείτε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, να σας υπενθυμίσω μόνο τούτο: η κυβέρνηση του πρώτου κατοχικού πρωθυπουργού της χώρας, του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, έπεσε λίγες μόνο ημέρες μετά τις αυθόρμητες αντιδράσεις όλων των Ελλήνων πολιτών στην επέτειο του μεγάλου ΟΧΙ, της 28ης Οκτωβρίου.
Μην ξεχνάτε τη ρήση του μεγάλου στοχαστή, Νίκου Καζαντζάκη:
«εγώ έχω χρέος μου να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω»



Δεν υπάρχουν σχόλια: